“Dua, dua, eller karıncalanmış; Yıldızlar avuçta, gök parçalanmış. Gözyaşı bir tarla, hep yoncalanmış... Bir soluk, bir tütsü, bir uçan buğu; İplik ki, incecik, örer boşluğu.” (Çile, Necip Fazıl, “Zindandan Mehmed’e Mektup” şiirinden)Sözü ve fikri onun kadar düzgün, muradı tam verici, ahenkli, akıcı, tesirli, güzel ve tatlı söyleyen yoksa, onun kadar iç âlem meraklısı ve kâşifi yoksa ve dahi bütün kalabalıklar …
